Hikayeyi, kalabalık ve sevgisiz bir evde adeta "görünmez" olan küçük bir kız çocuğunun gözünden okuyoruz. Yazı geçirmesi için hiç tanımadığı Kinsella ailesinin yanına bırakıldığında, onunla birlikte ben de yabancılık çektim. Ancak sayfalar ilerledikçe, o küçük kızın şefkatle, temiz kıyafetlerle, sıcak bir banyoyla ve en önemlisi "fark edilmekle" tanışma anlarını okumak beni çok etkiledi.Sevginin büyük kelimelere değil, sadece bir çocuğun saçını tarama şekline, ona güvenle bakmaya sığabileceğini anlattı. Kitabın son sayfasına geldiğimde o son sarılma sahnesi içimi burktu... Ben çok beğendim iyi ki okumuşum
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.