William Barrett’in İrrasyonel İnsan'ı, 20. yüzyıl varoluşçuluğunu özellikle Avrupa düşüncesi üzerinden Amerikan entelektüel dünyasına tanıtan erken ve etkili metinlerden biri. İlk baskısını 1958 yılında yapmış. Bu yüzden günümüz için biraz "eski" sayılabilir. Metni okurken bu eskilik duygusu hissediliyor. Kitap; aralarında Sartre, Heidegger, Nietzsche ve Camus gibi isimlerin olduğu 10 düşünürü kitapları üzerinden ele alıyor. Bunu da akademik bir tarafsızlıkla değil, daha çok, yorumlayıcı ve yer yer eleştirel bir çerçevede yapıyor.
İnsan sadece mantıksal bir varlık değildir; korku, kaygı, ölüm bilinci, boşluk hissi ve anlam arayışı gibi unsurlar insanın özünü belirler. Bu nedenle kitap, “insanı makineleştiren modern akılcılığa” karşı bir itiraz olarak okunabilir. Barrett, irrasyoneli çoğu zaman anlamın dışı, korku ve varoluşsal belirsizlikle eşleştirmiş. Bu da anlaşılmasını zorlaştırmış. Varoluşçuluk hakkında daha önce bir şeyler öğrenmemiş okurların bu kitaptan başlamamaları gerektiğini düşünüyorum. Okuması zaman zaman sabır gerektiren bir kitap oldu benim için.
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.