Bazen bir yere geri dönersiniz...
Ama bıraktığınız hiçbir şeyi yerinde bulamazsınız.
Prens Caspian, Narnia Günlükleri'nin belki de en hüzünlü kitaplarından biri. Çünkü bu kez kahramanlarımız büyülü bir dünyayı keşfetmiyor; unutulmuş bir dünyayı yeniden hatırlamaya çalışıyor.
Peter, Susan, Edmund ve Lucy yeniden Narnia'ya döndüklerinde onları büyük bir sürpriz bekler. Onlar için yalnızca bir yıl geçmiş olsa da Narnia'da yüzlerce yıl geçmiştir. Altın Çağ sona ermiş, konuşan hayvanlar saklanmaya başlamış, eski hikâyeler efsaneye dönüşmüş ve Aslan'ın adı bile unutulmaya yüz tutmuştur.
Bir zamanlar kralların ve kahramanların ülkesi olan Narnia artık kendi geçmişini kaybetmektedir.
İşte tam bu noktada sahneye Prens Caspian çıkar.
Tahtı elinden alınmak istenen genç bir prens...
Kaybolmaya yüz tutmuş bir dünyanın son umudu...
Ve eski Narnia'nın yeniden doğuşunu başlatacak kişi...
Bu kitapta beni en çok etkileyen şey savaşlar ya da macera olmadı.
Beni etkileyen şey, Lewis'in değişim kavramını ele alış biçimiydi.
Çünkü Prens Caspian'ın anlattığı şey aslında hepimizin yaşadığı bir duygudur.
Bir gün dönüp baktığınızda çocukluğunuzun sokaklarını tanıyamamak...
Eskiden çok sevdiğiniz şeylerin kaybolduğunu görmek...
Ve hatıraların bile zamanın içinde silinmeye başlaması...
Narnia da tam olarak bunu yaşıyor.
Bu yüzden kitap yalnızca fantastik bir macera değil; kaybolan değerlere, unutulan geçmişe ve umudun yeniden doğuşuna dair güçlü bir hikâye.
Ve sonra Aslan geri dönüyor...
Ama herkes onu göremiyor.
Çünkü Lewis burada çok güzel bir şey söylüyor:
Bazen gerçek, yalnızca ona inanmaya cesaret edenlerin görebildiği bir şeydir.
Kitabın son sayfalarına doğru ilerlerken savaş büyüyor, kahramanlar değişiyor ve Narnia yeniden nefes almaya başlıyor.
Fakat benim aklımda kalan şey başka oldu.
Bir ülkenin yeniden doğuşu değil...
Umutlarını kaybetmiş insanların yeniden inanmaya başlaması...
Çünkü bazı zaferler düşmanı yenmekle kazanılmaz.
Bazı zaferler, unutulan bir ışığı yeniden hatırlamakla kazanılır.
Ve kitabı bitirdiğimde geriye şu düşünce kaldı:
Belki de en büyük kayıp, bir dünyayı kaybetmek değildir. Ona inanmayı bırakmaktır.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.