Kitabı bitirdiğimde hissettiğim ilk şey derin bir sessizlik oldu. Schopenhauer, büyük ve süslü laflar etmeden, hayatın aslında ne kadar sade olduğunu çok güzel anlatıyor. Bizim mutluluğu hep dışarıda, eşyalarda ya da başkalarının gözünde aradığımızı, oysa asıl huzurun insanın kendi içinde bittiğini hatırlatıyor. Okurken insan "Evet, tam olarak böyle" diyor. Hayata bakışımı biraz daha sakinleştiren, sadeleştiren bir kitap oldu. Altını çizdiğim cümlelerle baş ucumda kalmaya devam edecek.