Okuduğum ikinci Suat Derviş kitabı. Birincisi İki Kadın İki Aşk idi. Onu da çok beğenmiştim. Hatta Suat Derviş ile neden bu kadar geç tanıştım diye bayağı hayıflandım.
Bu roman GERÇEKTEN olan şeylerin romanı. Okurken her bir sayfada her bir karakterde yurdumun acı hayatlarını tekrar tekrar içim parçalanarak okudum. Okudukça hâlâ bir şeylerin değişmemiş olması yine, yeniden üzdü. Dili, akıcılığı, hikayeler çok güzel. Dayanabiliyorsanız okuyun.