Bu hüznün nedeni, yaşamdaki belirsizlikler, ayrılıklar ve herkes için aynı olan son, yani ölüm. Ama Buğra için bu hüznü yoğunlaştıran, "bu kadar ağdalı" yapan, çevresini saran insanların kaba duyarsızlığı ve aldırmazlığı:
Hangi kelebekti o toz pembe çiçeğe iğrenç yumurtasını koyan diye düşünecekler mi? Bilmem onu. Ama hüzün kafalarını bulandıracak, bungunlaştıracak, sözlerini darmadağın edecek; bunu da biliyorum. Siz ne dersiniz dramı, trajediyi... ve mutluluğu kazık kadar olmuş, odunlaşmış kadınlarla erkeklerde arayan koca budalalar?
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.