Çok severek okudum öyküleri. İlk bakışta 12 ayrı öykü gibi görünse de aslında hepsi aynı kasabanın, aynı insanların ve aynı hayatların etrafında dolaşıyor. Bir öyküde yan karakter olarak gördüğün biri başka bir öyküde başrole dönüşüyor, bu da kitabı bir öykü derlemesinden çok parçalı bir roman gibi hissettirdi.
En sevdiğim tarafı, Steinbeck’in insanları ne tamamen iyi ne de tamamen kötü göstermesi oldu. Herkesin zaafları, kırgınlıkları ve küçük hayalleri var. Kasaba adeta başlı başına bir karakter gibi, öyküler ilerledikçe o dünyayı daha yakından tanıyorsun.
Büyük olaylardan çok gündelik hayata odaklanan severek okuduğum öyküler kitabı :) iyi ki okumuşum.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.