Yaklaşık on yaşındaydım bu kitabı ilk kez okuduğumda. Kibirin yanında tevazuyu, öfkenin yanında dinginliği alegorik bir anlatımla masalsı bir biçimde işlemiş Serdar Özkan. Eğer ablamın kitaplığını karıştırırken tesadüfen bu kitabı bulmamış olsaydım muhtemelen şuan olduğumdan biraz daha farklı bir insan olurdum. Kişiliğimi oluşturan mihenk taşlardan biridir bu kitap. Kitabı bitirdikten sonra durmadan en başa dönüp tekrar okuduğumu hatırlıyorum.
Milli küçük prensimiz olarak gördüğüm bu kitap çocuklarıma ilk okutacağım kitaplardan biridir.