Stefan Zweig, yine beni şaşırtmadı ve harika bir öyküyle karşıladı.
Tam ana karakter için "Kendi değerini kendi seçti" dedim ki sonradan bambaşka şeyler oldu. Hissizleşti. Kalbi söndü. Artık olanlara tepkisiz kalmaya başladı.
Bir insanın hisleri, kalbi nasıl yok sayılır ve en son o insan kendi içinde kendini nasıl öldürür, hasta olur onu çok iyi gördüm.
İnsan, insanı görebilmeli. Evet, yüzde yüz birbirimizi anlayamayız ama gerçekten sevip değer vermek ve bunu göstermek, zor gelmemeli bizlere.
·
40 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.