Bu kitap bana şunu öğretti: dünya ne kadar kararırsa kararsın, bazen tek bir insanın samimi dostluğu, bir dükkanın huzuru veya rüyalara tutunma çabası, tüm o karanlığı biraz olsun dağıtabiliyor. Franz ile birlikte ben de biraz büyüdüm, biraz hayal kırıklığına uğradım ama en çok da 'insan kalabilmenin' o ağır sorumluluğunu hissettim.
Freud gibi dev bir zihnin, sadece tütün almak için gelen genç bir çocuğun rüyalarını ciddiye alması... Bu o kadar naif, o kadar güzel bir detaydı ki.
·
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.