Beyni sapasağlam olmasına rağmen spastik tetraparezi (serlebral palsi) nedeniyle ne konuşabilen ne de yürüyebilen 11 yaşındaki Melody'nin o ilham verici ve sarsıcı mücadelesini gözyaşları içinde okudum. Etrafındaki herkesin onu engelli sanıp içindeki o devasa dünyayı, muazzam zekayı ve fotoğrafik hafızayı fark edememesi içimi acıtsa da Melody'nin pes etmeyişi beni kendime getirdi. Bir çırpıda biten, empati duygumu sonuna kadar zorlayan ve hayata bakış açımı tamamen değiştiren, herkesin mutlaka okuması gereken mucizevi bir hikayeydi.