Odaya girdiğim zaman Aylā, tepsideki ekmek kırıntılarıyla oynuyordu. Ömer ise, gözleri yarı kapalı yatıyordu. Bacakları yorganın dışındaydı ve sol kolunu yataktan aşağı bırakıvermişti. Bir sandalye çektim. Çayın ancak yarısını içmişti, ekmekleri öylece duruyordu. Biraz sertçe:
- Niçin yemedin, diye sordum.
Gülümsedi ve:
- İsteğim yok, dedi.
Alnını tuttum, hafifçe ateşi vardı.
- Bakayım diline, dedim.
Çıkardı: Bir parça paslıydı.
- Bugün dışarı çıkma, dedim.
Öpmek için eğildim. Kucakladı, o da beni öptü. Kolları halsizdi.
- Hadi Allahaısmarladık; bir şey ister misin, dedim.
- Hayır, diye cevap verdi ve gülümsedi.
Gülümseyişi de halsizdi.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.