“Yazdıklarıma şiir diyenler oldu. Beğenenler, yüreklendirenler oldu. Yayımlamamı, hatta kitap yapmamı isteyenler de oldu. Ama, yapmadım.
Çünkü; ben oyuncuydum. Şiir ve resim, yaşamımda bana sadece mutluluk veren, çok zevk aldığım uğraşlarımdı. Kitap yaparsam sanki iddialı olurdum. Bu yüzden de hep ‘benden sonra değer bulurlarsa yayımlarlar’ diye geçiştirirdim.” (Ön söz, s. 7)