Elveda...
Jean Teulé'nin 'İntihar Dükkânı' kitabını bitirdim ve kafam çok karışık. Okurken beğenmekle beğenmemek, gülmekle üzülmek arasında sürekli gidip geldim. Kitap kara mizahla yazılmış evet, yer güldürüyor. Ama o gülüş hiç içten değil. Boğazında düğümlenen, yüzünde acı bir tebessüm bırakan türden. Çünkü konu çok ağır: Yaşamdan vazgeçen insanlara 'yardım' eden bir dükkân.
Tuvache ailesi karamsar, ümitsiz... Ama içlerinde Alan var. O küçük çocuk her şeye rağmen yaşamayı seçiyor, gülüyor, umut oluyor. Onu okurken 'işte insanın tutunacağı şey bu' dedim içimden. Alan olmasa kitap tamamen karanlık olurdu bence.
Bitirdikten sonra uzun süre etkisinden çıkamadım. 'Yaşam bu kadar değersiz mi?' sorusu kafamda dönüp durdu. Mizahla anlatılmış olması konuyu hafifletmiyor, aksine daha çok düşündürüyor. Kolay okunan bir kitap değil. Kaldırabilirim diyorsan oku, ama duygusal olarak yoruyor insanı. .. 
Jean Teule 
İntihar Dükkânı
Jean Teule İntihar Dükkânı·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.