Sadık Hidayet’in o karanlık, hipnotize edici ve kabusları andıran sarsıcı diliyle, insan psikolojisinin en kuytu, en tekinsiz dehlizlerine daldığım, adeta afyonlu bir rüya gibi zihnimi uyuşturan bir okumaydı. Yazar; yalnızlığın, ölüm arzusunun ve varoluşsal sancıların pençesindeki bir afyonkeşin iç dünyasını, bir odanın gölgeleri arasına gizlenmiş o meşum "kör baykuş" metaforu üzerinden muazzam bir melankoliyle işlemiş. Doğunun mistisizmi ile batının Kafkaesk nihilizmini harmanlayan, zaman ve mekan algısını altüst ederek insanı kendi içindeki karanlıkla yüzleştiren, Türk edebiyatını da derinden etkilemiş büyüleyici ve çok sarsıcı bir başyapıttı.
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.