Alex Schulman’ın "17 Haziran" romanı, aslında tipik bir "hafıza ve yüzleşme" anlatısı gibi başlasa da, derinleştikçe tam bir aile enkazı arkeolojisine dönüşüyor.Travmatik ebeveynlerin çocukları, hayatları boyunca o ebeveynin "neden" öyle olduğunu asla tam olarak öğrenemezler. Baba karakterinin iç dünyası bence boşlukta kalmış.Yazarın diğer kitaplarınıda okudum,bence onlar çok daha derinlikliydi.Ama vidarın çocukluğuyla yüzleşme çabası dokunaklıydı.Okumaya değer bir kitap bence.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.