Kadınlar, Rüyalar, Ejderhalar bana göre yalnızca bir deneme kitabı değil; Ursula Le Guin’in dünyaya bıraktığı düşünsel izlerin haritası. Kadınlık, dil, güç, edebiyat, mitoloji ve insan olmanın yükü üzerine konuşurken hiçbir zaman parmağını sallayan bir öğretmene dönüşmüyor. Daha çok arka kapakta söylendiği gibi: “Le Guin uzay gemisindeki bilge kocakarıdır. Varoluş kadar kadim bir lisanla konuşan ejderha, gücünü yalnızca zorunluluk karşısında kullanan büyücü…” Onu okurken insan, cevaplardan çok soruların peşine düşüyor. Çünkü Le Guin’in derdi dünyayı açıklamak değil; dünyayı yeniden görmeyi öğretmek.
Benim tarzımla söylersem; bu kitap, gürültüyle hükmedenlerin çağında sessizliğin bilgeliğini hatırlatıyor. Le Guin her sayfada şunu fısıldıyor gibi: Güç dediğimiz şey gerçekten başkalarına hükmetmek mi, yoksa kendine hükmedebilmek mi? Ejderhalarından büyücülerine, kadınlarından rüyalarına kadar anlattığı her şey aslında insanın kendi içindeki karanlık ve aydınlıkla yaptığı pazarlık. Kitabı bitirdiğimde aklımda tek bir düşünce kaldı: Belki de olgunluk, dünyayı değiştirmekten önce ona başka bir gözle bakabilme cesaretidir. Le Guin o gözü açan nadir yazarlardan biri.
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.