Hayatin kaynagi yasamak istemektir. Yasamak istemek biricik benligimizden gelir. Hayatin kaynagi, kolektivist tabulara ve benlik dusmani fikirlere vurulan siddetli bir darbe. Bu kitap ayni zamanda okuyucuya ilham veren bir eser, yasama istegi uyandirir.
Cokca elestirilen bu eserin hak ettigi degeri gormedigini dusunuyorum. Pek cok kaynakta ayn rand en abartilan yazarlardan biri olarak gosterilir. Bu da kolektivist fikirlerin hem edebiyat hem de felsefede ne kadar otorite oldugunu gosteriyor.
Birey, urettigi ve aklini kullandigi kadar vardir. Kolektif bilince dahil olmak, kendin olma cesaretini kullanmamaktir.