Puan vermedi·152 syf.····Okunma: 18 Haziran 2026 10:06 ”Ruhun gerçekten karanlıklar içine düştüğü gecede saat daima sabahın üçüdür.”
İki gün öncesine kadar babasını tanımadığını düşünen Antonio’nun babasıyla bir bakıma tanışma hikayesi öyle güzel geldi ki bana. Çok da uzun olmayan ama etkisi fazla olan kitaplardan, okuması kolay yormuyor ama insanın içinde çok güzel hisler bırakıyor.
Ailemiz her zaman hayatımızdadır ama biz gerçekte onların nasıl bir yollardan geçerek buralara geldiğinin ne kadarını biliyoruz? Birbirleriyle nasıl tanıştıklarını, lisede nasıl bir ergenlik geçirdiklerini, hayatta yapmaktan en çok zevk aldıkları şeylerin neler olduğunu; ne kadarını biliyoruz? Bir baba ile oğlunun hikayesi etrafında dönen “Sabahın Üçü”nü bence her baba okumalı. Ben bir anne olarak bile kendime çok fazla ders çıkardım.
Bana bu kitabı tavsiye eden arkadaşlarım; size içten teşekkür ederim