Aylin Balboa’nın Belki Bir Gün Uçarız kitabı, acıyı ve hüznü anlatırken insanı boğmayan, aksine yer yer gülümseten bir kitap.
Kitapta belirli bir konu yok. Kayıpları, kırgınlıkları ve hayatın ağırlığını anlatıyor ama bunu mizahı bir dille yapıyor. Bu yüzden okurken hem üzülüyoruz hem de gülüyoruz.
Yazarın dili oldukça samimi ve blog yazısı okur gibi ilerliyorsunuz. Sanki karşınızda oturmuş da aklından geçenleri filtresiz bir şekilde anlatıyormuş hissi veriyor. Kitap bölümlerden oluşuyor ve biz de yazarın içinden ve aklından fışkıran cümlelere kapılıp gidiyoruz. Bazı satırlar çok tanıdık geliyor, bazılarıysa durup düşünmenizi sağlıyor.
Edebi anlamda çok büyük bir derinlik ya da güçlü bir kurgu beklentisiyle yaklaşılmaması gerektiğini düşünüyorum. Bu kitap daha çok bir duygu hali, bir iç dökme, rahatlama kitabı gibi. Bir oturuşta okunacak, kısacık, akıcı, samimi, içten ama hüzünlü bir
·
59 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.