Dostoyevski, Bay Golyadkin’in karşısına tıpatıp kendisine benzeyen ama çok daha girişken olan "ötekini" çıkararak zihnin en karanlık dehlizlerine iniyor. Toplumda kabul görme arzusunun ve dışlanmışlığın insanı nasıl bir şizofrenik kabusa ve kimlik kaybına sürükleyebileceğini anlatan, tekinsiz bir psikolojik başyapıt.