Gül Yetiştiren Adam, yalnızca bir hikâye anlatmıyor; aynı zamanda değişen toplumla birlikte değişen insanı sorguluyor. Rasim Özdenören, modernleşme sürecinin birey üzerindeki etkilerini semboller aracılığıyla oldukça başarılı şekilde aktarmış.
Kitabı okurken en çok dikkatimi çeken şey, başkahramanın hayata karşı sergilediği duruş oldu. Onun yalnızlığı aslında birçok insanın iç dünyasında taşıdığı yalnızlığın bir yansıması gibiydi. Kendi değerlerinden vazgeçmemeye çalışırken çevresine yabancılaşması düşündürücüydü.
Yazarın dili sade olmasına rağmen alt metni oldukça güçlü. Bazı bölümler üzerinde durup tekrar düşünme ihtiyacı hissettim. Özellikle günümüz insanının kimlik arayışıyla ilişkilendirildiğinde kitap daha da anlam kazanıyor.
Kısa hacmine rağmen derin izler bırakan eserlerden biri oldu.
·
12 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.