Belki bunu yargılayıcı bir bakış olarak değerlendirebilirsiniz ama yakasında Filistin bayrağı ya da karpuz rozeti gördüğüm, başından, boynundan kefiyeyi eksik etmeyenleri görünce içten içe merak ederim hep; acaba bunları yaparken bu konu hakkında kaç kitap okudu ya da olayların perde arkasına dair bir merakı var mı yoksa sadece sloganlarla ve sembolik nesnelerle mi yaşıyor?
Bunları yaparken elbette hiç kimsenin bir uzman gibi konuya hakim olmasını, her soruya cevap verecek kadar bilgiye sahip olması gerektiğini söylemiyorum, ancak baktığınızda bir meseleyi boş sloganlardan bilinçli bir farkındalığa taşımak; o mesele ile ilgili ödediğiniz ya da ödemeye meyyal olduğunuz bedelle de ilintilidir.
Bugüne kadar İran haricinde hatta İran'ın da edebiyatı ve sineması haricinde doğuya çok ilgi duyduğum söylenemez ancak biraz da yanı başımızda yaşanan savaşlar, katliamlar hatta Filistin'de yaşanan soykırım, bir insan olarak beni aktüelin içine çekiyor ister istemez. Ancak yine de Twitter'da yazılan flood'lardan ya da YouTube'daki tartışma programlarından fazlasına ihtiyaç duyduğumuz muhakkak.
Kitap bu yönüyle sizi sloganların ötesine taşıyıp, konuyu tarihsel, stratejik ve siyasi boyutlarıyla anlamanızı sağlıyor. Dahası olayları yalnızca İsrail-Filistin üzerinden ele almıyor, İran'ın bölgedeki konumu, Arap dünyasında yaşanan gelişmeler ve geleceğe dair tutmuş olduğu projeksiyonlarla derin bir değerlendirme sunuyor.
Bana göre Filistin meselesi dünyada en fazla konuşulan ama en az bilinen mesele. Çünkü insanların çoğu bir ideolojiye sahip olduklarında bilgiye ihtiyaçları olmadığı konusunda hemfikirdir. Oysa bu mesele Osmanlı'ya kadar uzanan, ikinci dünya savaşıyla organik bağları olan, soğuk savaştan, İran devrimine kadar karmaşık olaylar silsilesi sonucunda bugünkü noktaya gelmiş son derece karmaşık bir tarihsel arka plana sahip. Kitabın bana göre en güçlü yönlerinden biri de bu karmaşık arka planı ustaca yorumlaması ve aslında aradan geçen zamana ve değişen aktörlere rağmen birçok şeyin birbiriyle bağlantılı olduğunu gösteriyor olması.
Bir kitapta en çok sevdiğim şeylerden biri beni başka bir kitaba götürmesi sanırım. Kitabın son kısımlarında Filistin meselesine Yahya Sinvar'ın Diken ve Karanfil romanı üzerinden yapılan değerlendirme bana göre kitabı kognitif bir deneyim olmaktan biraz olsun çıkarıyor. Hatta sonunda Netanyahu'nun psikolojik biyografisine kadar uzanmasıyla öfkenizi de en derinden hissetmenize aracılık ediyor.
Bilmediğim bir alan olduğu için ve konuya dair açlığım fazla olduğu için kitap bana çok şey kattı. Ancak yazar bunu da ihmal etmeyerek; daha fazla okuma yapmak isteyenler için kitabın sonunda üç sayfa ileri okuma listesi vermiş. Ne diyelim teşekkürler; 
Mehmet Akif Koç
Mehmet Akif Koç
··
30 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.