Sofist zihniyet, aklı kendi biricik hazları ve çıkarları için özgürce kullanırken; Sokrates araya "iyi bir sebep, temiz bir yürek ve ahlak" kuralları sokarak aklı yeniden soyut bir idenin kölesi yapmıştır. Bu müdahale, insanı kendi ham doğasından koparıp "meli/malı" yasalarının (süperegonun) boyunduruğuna sokan o bin yıllık ahlaki köleliğin (zehirli pedagojinin) başlangıcıdır.
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.