Quintessentia
@Dedalus_
Comes aeternus animae meae
1144 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Bu yaşa geldim içimde bir çocuk hâlâ
Sevgiler bekliyor sürekli senden,
İnsanın bir yanı nedense hep eksik
Ve o eksiği tamamlıyayım derken,
Var olan aşmıyor azar azar zamanla.
Anamın bıraktığı yerden sarıl bana.
Anıların kar topluyor inceden,
Bir yorgan gibi geçmişimin üstüne.
Ama yine de unutuş değil bu,
Sızlatıyor sensizliği tersine.
Senin kim olduğunu bile bilmezken.
Sevgiden caydığım yerde darıl bana.
Uzun karanlık saçlarını
Gece gibi serdi yastığıma;
Dolunaydı sanki yüzü
Karanlığın tam ortasında.
Öptüm yeşil dudaklarını.
Soluğum kınalandı..
İşte böyledir benim bu
Tekinsiz yalnızlığım;
Kendine derinlikler edinir.
Bense batar çıkarım
Bozbulanık bir tutkuyu.
Elifim noktalandı.
Kirletip çevremi yoz uyumlarıyla,
Beni bir garip leke yaptılar;
Tertemiz bir zamandan kalma.
Şimdi üstümü tinerle siliyorlar,
Durmadan bozaran utançlarıyla.
Hele durun silsinler bakalım!
Benim ölümden bir oğlum var,
Anasına verdiler velayetini.
Dokuz yaşında olmalı şimdilerde;
Sarışın bir oğlan civarıperçemi.
Bunu onlar da hasetle biliyorlar.
Hele durun bilsinler bakalım!
Sevdaydı bulduğum sende,
Sende buldum senden geçtim.
Terkettim sanma sakın;
Yeni bir hızla bilendim,
Çağıldayan özgür sesinde.
Şimdi gel durdurma beni.
Çünkü sevda bir nehirdir,
Akar insan bütünlüğüne.
Türlü kollar alarak
Katar onları benliğine.
Yürekten yüreklere yönelir.
Şimdi gel dondurma beni.
Elimde bir sevda dilekçesi
Ve mevsimlerden sonbahar;
Beni zamana havale ettiniz.
Önümde uzun bir kış var,
Hüznümün güncel gerekçesi.
Gökyüzünde katar olmuş turnalar.
Herkesin bir değil sevgisi;
Kimininki her eve sığar.
Sizin buzul yürekleriniz
Benimkini yaban yaptılar;
Kan damlatır peşisıra ezgisi.