KEMALİZMİN ÇAĞDAŞLAŞMA VE DEMOKRASİ ANLAYIŞI
Kitap, Kemalizmi akıl, bilim, laiklik, halkçılık ve sürekli yenilenme ilkeleri üzerine kurulu bir çağdaşlaşma ideolojisi olarak ele almaktadır. Metinde, Osmanlı Devleti'nin son dönemindeki toplumsal, ekonomik ve kültürel geri kalmışlık ortamı vurgulanmakta; Mustafa Kemal Atatürk'ün gerçekleştirdiği reformların Türkiye'nin modernleşmesinde oynadığı belirleyici rol açıklanmaktadır.
Ayırca Kemalizm, seçkinci bir anlayışa karşı halkı merkeze alan bir ideolojidir. Dil devrimi, Latin alfabesinin kabulü ve eğitim alanındaki düzenlemeler, halk ile aydınlar arasındaki kopukluğu ortadan kaldırmayı amaçlamıştır. Böylece kültür ve bilgi, yalnızca belirli bir zümrenin tekelinden çıkarılarak toplumun geneline yayılmaya çalışılmıştır.
Yine kitap'ta laiklik, Kemalist düşüncenin temel unsuru olarak sunulmaktadır. Yazara göre laiklik, demokrasi, milliyetçilik, halkçılık ve devrimciliğin ön koşuludur. Dinin siyasetten ayrılması sayesinde düşünce özgürlüğünün gelişeceği, ulus bilincinin güçleneceği ve çağın gereklerine uygun reformların gerçekleştirilebileceği savunulmaktadır. Ayrıca Mustafa Kemal'in dine değil, dini siyasal çıkarları için kullanan kesimlere karşı mücadele ettiği ileri sürülmektedir.
Kitap'ta, Atatürk, tarihin en kapsamlı kültür devrimlerinden birinin mimarı olarak değerlendirilmekte; hukuk, eğitim, dil, tarih ve kıyafet alanlarında yapılan reformların çağdaş bir ulus yaratma sürecinin parçaları olduğu ifade edilmektedir. Halkevleri ve Köy Enstitüleri gibi kurumlar ise demokratik ve katılımcı yapılarıyla Kemalist anlayışın uygulamadaki örnekleri olarak gösterilmektedir.
Kitap'ta ayrıca, tek parti döneminin demokrasiye geçiş için bir hazırlık süreci olduğu savunulmaktadır. Maurice Duverger'in görüşlerine dayanılarak Kemalist yönetimin amacının baskıcı bir düzen kurmak değil, demokratik şartları oluşturarak ulus egemenliğini gerçekleştirmek olduğu belirtilmektedir. Bu nedenle Atatürk'ün diktatör olarak nitelendirilemeyeceği ileri sürülmektedir.
Yazar, Cumhuriyet Halk Partisi'nin 1950 seçimlerinde iktidarı kaybetmesini ise Kemalist ilkelerin özünden uzaklaşılması ve halktan kopuk bir siyaset anlayışının ortaya çıkmasıyla açıklamaktadır. Bu durumun Kemalizmin akılcılık, bilim ve halkçılık anlayışıyla bağdaşmadığı ifade edilmektedir.
Sonuç olarak, Kemalizmi Türkiye'nin çağdaşlaşma sürecinin temel ideolojisi olarak değerlendirmekte; laiklik, halkçılık, bilimsel düşünce ve demokratik değerler ekseninde şekillenen bir modernleşme projesi olarak tanımlamaktadır. Bununla birlikte metin, Kemalist düşünceyi büyük ölçüde olumlayıcı bir bakış açısıyla ele almakta ve farklı görüşlere sınırlı yer vermektedir. Bu nedenle metin, Kemalizme ilişkin savunmacı ve destekleyici bir yaklaşım taşıyan bir değerlendirme niteliği göstermektedir.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.