Geçen davanın katilini yakalamasının üzerinden henüz üç ay geçmişken, uğradığı haksızlıklar yüzünden Cinayet Masası’ndan Bromley Proje Ekibi’ne katılan Dedektif Erika Foster için yeni görevi biraz pişmanlık yaratır. Kendisini uyuşturucu çetelerinin peşinde, masa başında ve ait hissetmediği bir yerde bulan Erika, eski bir taş ocağı göletinin dibinde dört milyon sterlinlik uy*şturucu bavulunu aratırken asıl sürprizle karşılaşır.
Suların altından sadece uy*şturucu değil; paslı zincirlere sarılı, 26 yıldır karanlıkta bekleyen 7 yaşındaki Jessica Collins’in iskeleti çıkar. Yeni birimi geçmişte kalan bu davanın üzerini kapatmaya çalışsa da Erika, ruhundaki o bildik adalet dürtüsüyle çeyrek asırlık bu vahşeti aydınlatmak için hem yeni amirlerine hem de geçmişin katiline karşı tek başına savaş açar. Neyse ki bu savaşta eski ekibinden sadık dostları Moss ve Peterson onun yardımına koşar. Erika'nın yeni görevi ile eski birimini ortak bir çalışma zemininde buluşturan bu lanetli dava, geçmişle bugünün hesaplaşmasını da kaçınılmaz kılar. Ama bu sandığı kadar kolay olmayacaktır.
Erika’nın, bunca yıl sonra neredeyse tüm delillerin yok olduğu bir cinayetin peşine düşmesi sıradan bir inat değil; onun adalet eyleminin ta kendisi. Ancak o geçmişi deştikçe, o dönemin karanlık sırlarını saklayan duvarlar sarsılıyor ve karşımıza sadece eski bir katil değil, gerçeklerin ortaya çıkmasını engellemek için yeni cinayetler işlemekten çekinmeyen canlı bir canavar çıkıyor. Soruşturma ilerledikçe davanın sadece dışarıdaki düşmanlarla değil, teşkilatın içindeki köstebeklerle, bürokratik engellerle ve iki farklı birim arasındaki sürtüşmelerle de bir savaşa dönüşmesi, kitabın gerilimini tırmandırıyor.
Erika'yı benim gözümde kurgusal bir figürden çıkarıp kanlı canlı, nefes alan gerçek bir karaktere dönüştüren şey; kusursuz olmaması, yaraları ve yalnızlığı. İlk kitaptan beri Peterson ile aralarında hissettiğimiz o ince, sessiz elektrik bu kitapta bir tık ilerleme kaydetti. Ancak Erika’nın geçmişteki o büyük kaybının acısına gömülüp, kendini suçlu hissederek mutlu olmayı ertelemesi okur olarak kalbimi burkuyor. Umarım yazar, Erika'nın bu yaralı kalbinin kendi yas hapishanesinden çıkmasına ve mutluluğu hak ettiğini kabul etmesine izin verir.
Kitaba başlarken bazı tahminlerim vardı ve gerçeğe yaklaştığımı hissettiğim anlar oldu. Ancak öyle ustaca yön değiştirdi ki, final hiç de beklediğim gibi olmadı. Beni şaşırtmayı ve ters ayakta yakalamayı başardı. Sayfaların su gibi akıp gittiği, tempodan bir an bile ödün vermeyen, serinin en olgun ve en çarpıcı halkasıydı. Uzun lafın kısası çok sevdim. Seriye heyecanla devam edeceğim.
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.