Richard Sennett bu eserinde modern toplumun en temel dönüşümlerinden birini ele alır: kamusal hayatın geri çekilmesi ve bireyin içe kapanması. Ona göre eski şehir yaşamında insanlar, farklılıklarla bir arada yaşama becerisi geliştirirken; modern dünyada bu kamusal etkileşim giderek zayıflamıştır.
Sennett’in temel tezi, kamusal alanın yalnızca fiziksel bir mekân olmadığı, aynı zamanda toplumsal bir “oyun alanı” olduğudur. Burada insanlar roller oynar, farklı kimliklerle karşılaşır ve sosyal bir dayanıklılık geliştirir. Ancak modern kültür, samimiyet ve iç dünyaya aşırı vurgu yaparak kamusal davranışı “yüzeysellik” olarak görmeye başlamıştır.