İlk sayfaları okurken yazım yanlışlarından dolayı bir türlü odaklanamadım, hatta yayınevi kaynaklı zannettim ve kitabı bırakmayı düşündüm. Ancak sayfalar ilerledikçe o yazım yanlışlarının Charlie Gordon’un yaşama mücadelesi olduğunu anlayınca yazım yanlışları beni rahatsız etmedi. Charlie doğuştan zeka eksikliğiyle doğmuş ve bir bakım evinde tedavi edilmeye uğraşılıyor. Bir fareye uygulanan tedavinin aynısını ona da yapıyorlar. Beni burada en çok sinir eden fareyle (Algernon) bir labirentte yarıştırılması ve zihninin ölçülmesiydi. Ne olursa olsun hiçbir insan fareyle kıyaslanmamalı. Bu ameliyat sonucunda Charlie üstün zekalı birine dönüşüyor ve geçmişte yaşadıklarını hatırlıyor, aslında iyi zannettiği herkesin onunla dalga geçtiğini, dalga geçmeyenlerin de insan yerine koymadığını hatırlıyor. Geçmişini hatırlarken beni en çok üzen yer annesinin, üstüne yaptığı için Charlie’yi itip kakması ve azarlamasıydı. Charlie üstün zekalı olduktan sonra babasının berber dükkanına gidiyor ama ona kendisini tanıtmıyor, ancak annesinin yanına gittiğinde ona ve kız kardeşine kendini tanıtıyor. Burayı gerçekten anlayamadım çünkü babası Charlie’yi gerçekten seven tek kişiydi. Her bir satırını, her bir sayfasını severek okudum, çok daha popüler olması gerektiğini düşünüyorum. Mükemmel bir kitap.
“Korkuyorum. Hayattan veya ölümden veya hiçlikten değil, hiç var olmamış gibi o ışığı harcamış olmaktan korkuyorum”
1 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.