Gönderi

136 syf.
8/10 puan verdi
·
Liked
·
Read in 4 days
Ciğerdelen
Başladı ve ben; toprağın, güneşin, sarı tarlaların, emeğin, insanın büyüsüne, tasvirlerin alıp götürüşüne kapıldım. Aytmatov, ününü hak etmiş nice yazardan biri, bunu bu kitapla anladım. İnsanın duyguları birleşip gözlerine hücum edince, dünya bulanıklaşır. Bakar ama göremez. Kulağına dolan sesler de aynı görüntüler gibidir, uğuldaşırlar. Net olan bir şey vardır ama; yürekteki acı. Bir insan düşünün; çocukluğu bitmiş, gençliğin başında, batılı ağızla ''teenage'', bizim ağızla bıyıkları daha yeni terleyen bir delikanlı. Savaş var, atası, abileri cephede. Evin yükü herkese eşit dağılmış. Bu delikanlı, yarını düşünürek eline çiviyi, çekici alıyor. Başlıyor evi gezmeye. Nerede gevşeyen bir çivi var, çakıyor. Nerede onarılması gereken bir şey var tamir ediyor. Damı, bahçeyi, ahırı tek tek elden geçiriyor. Sebebi ne biliyor musunuz? ''Bir gün ben de gidersem...'' Bu sayfalar Ötüken Yayınları 66., 67., 68. sayfalar. Ben bunların yazdığı ve daha başka ince ayrıntıların olduğu bu satırları okurken... Okuyamadım. Değil bir cümle, kelimelerin üzerinde tek tek durarak, içimi bu duyarlı gencin ve diğer gerçeklerin acısıyla depremlere gark olmasına bıraktım. Cepheye giden bir oğul, onu tren garında göreceğini düşünen bir ana... O sahnede, yazarın anaya bıraktığı hisler; o ana, benzin içmiş de içini ateşe vermişler gibi bir ifadeyle anlatılabilir ancak. Savaşlardan, insanların iğrenç tamahkârlığından, gözünü bir avuç toprağın doyurabileceği herkesten nefret ediyorum. Yanan hep masumlar be. Savaş çok acıdır. Savaş çok acı- tır. Ölümün olduğu bir dünyada kıskançlığı, hazımsızlığı, üstelik şahsi olmayan sebeplerle yapılan kıskançlık ve hazımsızlığı hiçbir şekilde anlamıyorum, bu zaten benim idrak edebileceğim bir şey değil. Bunu ancak, kalbindeki karanlığı, dünyayı yaksak, güneşi içine soksak belki aydınlatabileceğimiz insanlar anlayabilirler. Onlar da bir şekilde insan sonuçta, ne diyeyim iki ayaklı mı? Bu kitap, bu ölüm ve yitim gerçeğinin altını çizerken, ben yine düşünce dünyasının dalgalı sularında epey bir mücadele verdim. Kıskançlık ve hazımsızlık bu kitabın konusu değil. Her incelememde olduğu gibi ben okuduklarımı, düşündüklerimle ilişkilendiriyor ve yazıyorum. Bu kitaptan yola çıkarak da yine bu dünyanın faniliğine büyük bir bezginlikle bakakaldım. Acı göğsümü yumrukladı durdu. Ara verdim. Durdum tekrar okudum. İnsan bazı dem, acıdan bir tür şoka girer ve ne yapacağını bilemez. Yüzü sanki tokatlanmış da mahcup olmuş gibi bir ifadeyle çevrelenir. Okurken yüzüm kaç tokat yedi ben bilmiyorum. Vatan, millet, bayrak, sadakat, temiz insan olmak, temizce bir insanı sevebilmek, yâr olmak, ana olmak, fedâkârlık, incelik, yiğitlik gibi mefhumların herkeste farklı bir yankısı vardır. Bunların bendeki derinliği, göğüs kafesimi zorlayacak kadar büyük. Aytmatov, bu kitabı ile beni hislenmekten perişan etti. Bazen bu kadar çok hissettiğim için acaba bende mi bir gariplik var diye düşünsem de bunu yazarın ustalığına bağlamak şu anda daha gerçekçi ve doğru geliyor. Aytmatov, insana acıyı sonuna kadar hissettirebilen ve aynı zamanda türlü türlü dersler de veren bir insan. Saklamayacağım, okurken çok ağladım. Gözyaşlarım yüzümde özellikle o üç sayfada yol yol aktı. Ne yazsam kitapla ilgili önemli noktaları yazmış olurum düşüncesiyle ve endişesiyle, dikenli telleri avuçluyorum şimdi. Efendi, düzgün ve bilhassa ince düşünceli her insan beni çocuk ya da yetişkin fark etmeksizin çok etkiler. O insanlara denk geldiğimde, onların eline kıymık batsa benim yüreğim incinir. Zaman içinde hepimiz farklı yönlere doğru değişiriz. Kimi eline fırsat geçmesini bekliyormuş görürüz. Kimi varlıkta da yoklukta da adammış biliriz. Zaman içinde şahit olduklarım beni daha sert bir insan yapsa da benim sertliğim de bu kadar işte. Değer vermekte sınır tanımayan yüreğim, çiziklerle dolu. Çizikler yaraya dönmesin diye yol verdiklerimize de selam olsun. :) Duyguyu bir okura yahut dinleyene geçirebilmek, işte bu yüzden çok önemli. Karşımızdakini perişan etmeyeceksek varsın o kalem kırılsın! :) Yaktın Aymatov Usta... Yaktın bizi... Satırları, satır satır yapmış, yüreğimizi ayırmış, bıçak arası misal basmış isotu, ne diyebilirim... Kitabın son satırlarına kadar bir şeylerin çok farklı olacağını düşündüm. Ters köşe yok lakin ben ters köşe oldum düşündüklerimden dolayı. Umutlarım yüksekten düşmüş de her bir zerresine dek dağılmış halde nihayete erdirdim. Ama kitap ışıkla ve ekmeğin güzel kokusuyla bitiyor şüphe yok. Bu kitabı okumama vesile olan Sevgili
Okuma Delisi / Emir
Okuma Delisi / Emir
'ne beni bol bol ağlattığı için teşekkür ederim. :) Cengiz Aytmatov maceramı 1 sene önceye çektim. İçim pare pare ama okuduğum için şanslı hissederek noktalıyorum. 2 seyahat arası yazıyorum ve çok dikkat edemiyorum ne yazdım. Umarım faydası olur, umarım hissettiğim kadar ben de hissettirebilmişimdir bu yazdıklarımla. Tam hediye alıp dağıtmalık kitaplardan. Bu yüzden var ol Okuma Delisi. :) Keyifli okumalar.
Toprak Ana
Toprak AnaCengiz Aytmatov · Ötüken Neşriyat · 202261.6k okunma
··
517 views
Oğuz Aktürk okurunun profil resmi
Sitede bir de "hortlatma" kısmı açılsın, böyle incelemeler ara sıra hortlatılsın özellikle, çünkü bu inceleme tam da kule nöbetimin olduğu saat yazılmış! Nasıl görebilirdim? :) Eline sağlık Kübra, Cengiz Aytmatov'u hiç okumamış olsam bile gerek bugünün öneminden dolayı gerekse de Aytmatov ve Kübra'nın duygusal sentezini yansıtmandan dolayı her zamanki gibi başarılı bir inceleme yazmışsın. Şimdi gördüğüm için kusura bakma.
K. okurunun profil resmi
Hortlatma seçeneği güzel olur, iyi fikir. :) Teşekkür ederim Oğuz, ona başlamak için iyi bir seçenek bu. Estağfurullah, gözümüzden kaçan çok inceleme var. Denk geldikçe okuyoruz hepimiz. Umarım kitabı da okursun bir gün.
Necip G. okurunun profil resmi
Kitabı yine tüm duygularını serbest bırakarak, yaşayarak okumuş ve satırlara dökmüşsün... Ben de yeniden okumuş kadar oldum sayende... Kitapların sadece kendisini değil, okuruna ne yansıttığını da okumak da ayrı bir keyif... Emeklerine sağlık Kübra, çok güzel ve içten bir inceleme daha kazandırdın Toprak Ana’ya:)
K. okurunun profil resmi
Teşekkür ederim abi, biraz gözlerimiz yaşardı ama değen bir kitaptı. :)
Bu yorum görüntülenemiyor
Okuma Delisi / Emir okurunun profil resmi
Seni bu kadar etkilemesine şaşırmadım. Etkilenmesen "Yuhhhh" derdim resmen =))) Diyecek söz yok çok çok güzel olmuş. O kadar samimi ki. Çok beğendim. iyi ki Etkinliğe katılmışsın ve iyi ki bu kitabı hediye olarak yollamışım. Ciğerdeldin birkez daha Kübra abla tebrik ederim 😂 Yüreğine sağlık. Beğendik her zamanki gibi. 😋
K. okurunun profil resmi
Çok sağol kardeşim, vesilenle böyle hissettim. Etkilenmeyen taştır zaten. :)
Rahime okurunun profil resmi
İnsani bütün duyguların cuşa geldiği, her zaman ki gibi nevi şahsına münhasır güzel bir inceleme olmuş Kübra. :) Eline sağlık.
K. okurunun profil resmi
Teşekkür ederim Rahime :)
HİLAL KAVAK okurunun profil resmi
O kadar güzel anlatmışsın ki diyecek bir şey bulamiyorum👏
K. okurunun profil resmi
Teşekkür ederim, güzel anlatan Aytmatov ben etkilenen bir okur. :)
Pelin Varol okurunun profil resmi
Ne güzel anlatmışsın hislerini :) Kitap gerçekten de insanı tokatlıyor, çıkamıyorsun bir süre boyunca etkisinden. Bu da yazarın ustalığından olsa gerek.
K. okurunun profil resmi
Teşekkürler. :) Evet yazar insanı etkilemiyi ustalıkla başarıyor.
Bu yorum görüntülenemiyor
Ayşe* okurunun profil resmi
Canım Kübra yine içinden gelen ne varsa yazmışsın, yakın zamanda olmasa bile benimde okumak istediğim bir yazar Aytmatov ağzına sağlık, çok temiz olmuş incelemen 🖤
K. okurunun profil resmi
Teşekkür ederim Ayşem, yazar öyle hissettirmiş ki bu kitaba yapılan bütün incelemeler çok hisli. Sen de okuyunca umarım seversin 💙
1 next answer
M. Ç. okurunun profil resmi
Ne zaman savaş ile ilgili bir şeyler okusam sanırım hüzünden çok öfke sarıyor galiba içimi.. öfkenin yerine hüznü tercih ederdim sanırım. Çok güzel anlatmışsınız kitabın hissettirdiklerini.. Benim en çok etkilendiğim yer sanırım Maysalbek'in mektubunda "Bu benim, öğretmenleri olmak istediğim çocuklara da ilk ve son dersimdir..." yazdığı yerdi..
K. okurunun profil resmi
Teşekkürler. Bu yüzden savaş kitapları okumak insanı olgunlaştırıyor. Acıyor çünkü, acıtıyor. Oysa hepimiz tam da bu yüzden çocukluğumuza hasretle bakıyoruz.
12 öğeden 1 ile 10 arasındakiler gösteriliyor.
Yorum yapabilmeniz için giriş yapmanız gerekmektedir.