Piedra Irmağının Kıyısında Oturdum Ağladım – Paulo Coelho
"Pilar, bir kadının ağlayabilmesi için önce acı çekmesi gerekmediğini söylüyor. Bazen sadece bir şiir okumak, bir şarkı dinlemek ya da gün batımını izlemek bile yeterli."
Peki ya bu kitap? Bir şiir gibi okunup, bir gün batımı gibi içimize işliyor mu? Yoksa herkesin ulaşamadığı, kapalı bir kapı mı?
Aşk ile İman Arasında Bir Hikâye
Kısaca konu etmek gerekirse: 11 yıl aradan sonra bir tesadüfler dizisiyle çocukluk arkadaşı Pilar'a yeniden rastlayan genç bir adam… Kendini "eski bir inanan, yeni bir şüpheci" olarak tanımlayan Pilar ve dini mucizelere inanan mistik eğilimli eski arkadaşı... Hikâyeleri, Pilar'ın sıradan planlarının aksine İspanya'nın küçük bir köyünde başlıyor ve Fransa'nın güneyinde, Meryem Ana'nın görüldüğü inanışı olan, hac merkezi Lourdes'a kadar uzanıyor. Kitap, belirgin bir olay örgüsünden ziyade iki karakterin inanç ekseninde yürüttüğü derin sorgulamaların bir dökümü.
Özgün Bir Üslup, Kişisel Bir Okuma Deneyimi
Coelho'nun dili bu kez diğer romanlarına göre biraz daha ağır, felsefi sorgulamalarla dolu. Kitabı okurken bir olayın içinde kaybolmayı beklemeyin. Bu bir masal değil; daha çok bir ruh halinin, bir sorgulamanın romanı. Bu yönüyle okuyucudan çok fazla yorum yeteneği bekliyor. Belki de bu yüzden, size büyük bir katkı sağlamadığını söylüyorsunuz. Ama açıkçası, kitap benim için de olaylardan çok, Coelho'nun satır aralarına serpiştirdiği o küçük anekdotlarla, hayata dair o derin, incecik imalarla değerliydi.
Okurken Kendi Perspektifinizle Yorumlamalısınız
Ana fikri genel olarak özetlemek gerekirse "İnanç, bir seçimdir; sevgiden ayrı değildir ve her ikisi de cesaret ister." Bir Hristiyanlık okuması olarak değerlendirilse de kitap, aslında her türlü inanç sisteminin (veya inançsızlığın) içsel yolculuğuna ayna tutuyor. Bu kitabın büyüsü, Coelho'nun size mutlak doğruları dayatmasında değil, kendi doğrularınızı sorgulamanız için zemin hazırlamasında yatıyor. Siz de hikayenin odağına Hristiyanlık inancını koymuşsunuz ve kitabı o perspektifle okumuşsunuz. Ben ise bu kitabı okurken, inanç boyutundan ziyade, yazarın akış içinde sunduğu diğer incelikli mesajlara, anlık duygu durumlarının betimlemelerine daha çok odaklandım. Bu da Coelho'nun ne kadar özgün bir üslup yakaladığını ve her okurun eserden bambaşka bir tat alabileceğini gösteriyor.
Son Söz
"Piedra Irmağının Kıyısında Oturdum Ağladım", bir macera ya da klasik bir aşk romanı değil. Beklentilerinizi ona göre ayarlayın. Ama içinizde bir sorgulama varsa; inanmak, sevmek ve bunlar için cesaret toplamak üzerine kafa yoruyorsanız, mutlaka şans verin. Hatta yazarın özgün üslubunun okuyucuda yarattığı etkiyi ve satır aralarında saklı farklı anlam arayışlarını deneyimlemek için bile değer. Zaten kimi zaman en derin etkiyi, olayların kendisinden çok bu satır aralarında saklı olan incelikli fısıltılarda bulursunuz.
Peki Ya Siz?
· Sizce bu kitabın temelinde yatan gerçek aşk hikâyesi, kadın ve erkek arasında mı yoksa bireyin kendi inancıyla arasında mı?
· Paulo Coelho'nun eserleri arasında bu kitabın yeri nedir sizce? (Simyacı kadar etkili buldunuz mu?)
· Kitabın sizin için en vurucu cümlesi ya da sahnesi hangisiydi?
·
29 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.