Kahlil Gibran (Halil Cibran), Ermişin Bahçesi (The Garden of the Prophet) adlı bu lirik, bilge ve felsefi başyapıtında, yazarın dünyaca ünlü kült eseri *Ermiş*’in (Almustafa) devamı niteliğinde, sürgün hayatının ardından doğduğu adaya geri dönen ve dokuz yoldaşıyla kendi bahçesinde bir araya gelen bilge Almustafa’nın insanlık, evren ve yaratılış üzerine yaptığı derin sohbetleri konu alır. Yazar; ilk kitapta toplumsal yaşamın pratik alanlarına değinen Ermiş'in, bu kez doğanın kalbine çekilerek insan ruhunun kozmik yalnızlığını ve sonsuzlukla olan bağını anlatmasını işlerken; sevginin ilahi boyutunu, ölümün bir bitiş değil dönüşüm olduğunu, zamanın akışını, yalnızlığın asaletini ve insanın yaratıcıyla olan mistik bütünleşmesini, Cibran'a özgü şiirsel, sembolik, aforizmalarla dolu, huzur veren ve zamansız bir edebi dille işler.