Kabil, Jose Saramago’nun kutsal metinleri, tanrı anlayışını ve insanlık tarihini kendi ironik, sorgulayıcı ve aykırı üslubuyla yeniden yorumladığı sarsıcı bir romandır. Kitap, Habil ve Kabil kıssasını merkezine alarak, Tanrı ile insan arasındaki o karmaşık, çoğu zaman adaletsiz ve tekinsiz ilişkiyi bir yol hikayesi üzerinden tartışmaya açar. Saramago, kardeşi Habil’i öldürdükten sonra yeryüzünde sürgün edilen Kabil’i, tarihin farklı dönemlerinde gezinen bir tanık olarak kurgular; böylece Babil Kulesi’nden Sodom ve Gomorra’ya kadar uzanan olaylar dizisinde, ilahi buyruklara ve insanlığın acımasızlığına eleştirel bir ayna tutar. İyiliğin ve kötülüğün sınırlarını, otoriteye boyun eğmeyi ve özgür iradenin bedellerini sorgulayan bu eser, geleneği sarsan bir anlatı ile okuru varoluşsal bir hesaplaşmaya davet eder.