Bu kitabın başında sekiz yaşında bir çocuk vardı. Son sayfaya geldiğimde ise aynı ismi taşıyan ama aynı yerde durmayan biriyle vedalaştım.
İlk bölümlerde gözüm en çok Ester’in üzerindeydi. Sonra fark etmeden Zahra’ya kaydı. Birlikte uçtukları, birlikte döndükleri, birbirlerini uzaktan aradıkları her sahnede ikisini ayrı düşünmek zorlaştı. Bu yüzden kitabın son kısmında olanları okumak benim için pek kolay olmadı.
Ester’in hayatına giren çıkan insanlar oldu. Kimi yakınlaştı, kimi uzaklaştı. Fakat ben en çok onun Zahra’nın yanında olduğu anları sevdim. Aralarında söylenenlerden çok, söylenmeyenler vardı. Bazen aynı yöne bakmaları bile yeterli geliyordu.
Zahra ortadan kaybolduğunda geride yalnızca onun yokluğu kalmadı. Ester’in baktığı yerler, beklediği anlar da değişti. O kısımları okumak benim için kolay olmadı.
Zahra’nın dönmeyeceğini anladığımda Ester’in ne hissettiğini tam olarak bildiğimi söyleyemem. Ama sayfayı çevirmeden önce kısa bir süre beklediğimi hatırlıyorum.
·
16 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.