İlk kez Friedrich Nietzsche okudum ve dürüst olmak gerekirse bugüne kadar karşılaştığım tüm filozoflardan bambaşka bir yerde duruyor. Adam felsefe yapmıyor, âdeta eline bir çekiç alıp yüzyıllardır kutsal sayılan ne varsa hepsini kırıp döküyor.Kitap boyunca zihnime kazınan en büyük gerçek şu oldu: Nietzsche, insanın kendisinin diğer her şeyden, tüm o soyut kavramlardan çok daha üstün olduğunu resmen gözümüze sokuyor.Ona göre geleneksel din ve ahlak anlayışları, insanı iyileştirmek falan istemiyor. Tam aksine, insanı belirli kalıplara sokup, içindeki o vahşi ve güçlü yaşam enerjisini elinden alan, insanı zayıflatan görüşlerden başka bir şey değiller. Bir hayvanı kafese tıkıp nasıl hastalandırıyorsak, dinler de insanı korkuyla, suçluluk duygusuyla öyle uysallaştırıyor.Nietzsche’nin bize verdiği asıl büyük öğüt çok net: Ne dinlerin emirlerine göre ne de başka insanların ne düşüneceğine göre şekillenmeyin. Bir elmas gibi sert olun ve sadece ama sadece kendiniz olun!
Eğer hayatta acı çekiyorsanız da oturup zayıflar gibi üzülmeyin; çünkü o meşhur mottosunda da dediği gibi: "Beni öldürmeyen şey, beni güçlendirir." Acı, bu hayatın tuzu biberidir ve insanı olgunlaştırıp elmas gibi parlatan asıl şeydir.Sahte putlardan arınıp kendi hayatının efendisi olmak isteyen herkesin bu çekiç darbeleriyle tanışması gerekiyor.
Putların AlacakaranlığıFriedrich Nietzsche · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20218,3bin okunma
·
33 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.