İnsanın doğal mizacıyla, iç dünyasının güçlü tabii eğilimiyle giriştiği bu mücadeleler beyhude ve sonuçsuz görünebilir ama nihayetinde işe yarar. Kısmen de olsa, Akıl'ın onayladığı ve Duygu'nun belki de çok sık karşı çıktığı eylem ve tavırlara yön verme eğilimindedir bunlar. Yaşamın genel akışında muhakkak bir fark yaratır ve dışarıdan bakıldığında onun daha düzenli, daha dengeli, daha sakin görünmesini sağlarlar, ki alelade bir bakış yalnızca bu dış yüzeye çarpar zaten. O yüzeyin altında nelerin yattığına gelince, onu yalnız Tanrı bilir.