Gabriel García Márquez Yüzyıllık yalnızlık içinde sadece Buendia ailesinin yalnızlığını anlatmaz 1928 yılında Kolombiya’da yaşanan "Muz Katliamı"na kendi tarzıyla selam verir. Gücü elinde tutanların toplumu nasıl şekillendirdiği ve tarihi yeniden yazabildiği hatta hiç yaşanmamış hale getirebildiğini Jose Arcadio Segundo'nun üzerinden betimler. "Jose Arcadio Segundo, cesetlerle dolu bir trenden atlayıp Macondo’ya geri döndüğünde dehşet verici bir gerçekle karşılaşır: Katliamı kendisinden başka kimse hatırlamamaktadır. Resmi tarih ve medya, "Burada hiç muz işçisi ölmedi, herkes evine mutlu döndü" yalanını yaymış, tüm kasaba halkı da bu toplu amneziyi (hafıza kaybını) kabullenmiştir."
Macondo’nun tozlu sokaklarında üzerimize karanlık bir hüzün olarak yüklenen yüzyıllık yalnızlık aslında insanlığın yalnızlığına dem vuruyor. Rüya,kehanet ve gerçeğin birbirine karıştığı bir evren Macondo.Nobel ödüllü başyapıt aynı zamanda en çok yarım bırakılan kitaplardan biri tavsiyem özellikle baştaki soy ağacını dikkatle incelemek okumanızı kolay hale getirecektir.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.