Ölmüşüm gibi arkamdan konuşur musunuz rica etsem?1000Kitap
Uzunn zaman sonra geldim size. Ne olursam olayım yine geldim. Kim olduysam onunla geldim. Okuyamayan biri olarak geldim. Son zamanlara öyleydim yani. Toparlanma aşamamın 2. kitabıyla geldim size işte karşınızdayım... Ölürsem arkamdan iyi hatırlayın diye kendimi açıklamaya geldim ama insanoğlu vicdanı sebebiyle ölünün arkasından kötü konuşmaz zaten. Konuşmazsınız di mi? İşte bunu merak ederek aldım kitabı. Ölü birinin ardından ne düşünürüz, neler söyleriz ve en önemlisi neleri söyleyemeyiz? Bunun kitabını yazmış #y:179909.
Kadıköy kitap günlerinde Sel yayıncılıkta görev alan bir beyefendinin tavsiyesi üzerine aldım kitabı. Çok güzel övdü, gerçekten çok samimiydi. Kitabı ne kadar içselleştirdiğini o kadar içten ifade etti ki kayıtsız kalamadım. Sel yayınlarının zaten okuyup beğenmediğim kitabı çok çok nadirdir. Yapıyorlar bu sporu.
Kitap intihar eden Luc'un arkasından anne-babasın, yenge-amcasının ve onların kızı (yani Luc'un kuzeni) Celine'in Luc ile ilgili bilinç akışı şeklinde düşüncelerini içeren bir metin. Ara sıra Luc'un kendisi de dahil oluyor hatta bu akışa. Akış dediğim de öyle bir akış ki; hop oraya hop buraya atlayıp duruyor yazar. Bir annesi konuşuyor, bir yengesi; bir Luc'un yaşadığı dönemdeyiz, bir intihar ettiği günde. Allak bullak oldu zihnim ne olduğunu anlayana kadar. Ama bir kere anladıktan sonra akıyor gerçekten, korkmayın.
Kitapta en çok hoşuma giden şey, aile ilişkilerini anne-baba gözünden görüp onların biz evlatları hakkında neler düşündüğünü anlayabilmek oldu. Benim fazlasıyla cebelleştiğim ve hatta ülkemizde birçok gencin de muzdarip olduğunu düşündüğüm bir konu. Hani ebeveynlerinize karşı durabilecek gücünüz kalmadığında, artık yapacak, deneyecek herhangi bir yol, bir çare kalmadığında yavaş yavaş uzaklaşırsınız ya; aranıza uçurum girer, sizi artık tanıyamazlar.. işte o günlerde anne ve babanız aslında ne düşünüyor bilmek isterseniz okuyun derim bu kitabı. Gerçi ne kadar doğrudur bilemem. Yazarın ailesiyle ilgili hiçbir bilgi bulamadım internet üzerinde Birkaç ebeveyn okuyup bizleri aydınlatsa, 'evet, böyle düşünüyoruz.' dese daha net bir kaynak olabilirdi ama napalım..elinizde avucunuzda ben varım...
Peki, bunu bir kenara bırakalım çünkü böyle giderse size okuyacak bir şey bırakmayacağım. Şeye dönelim; ölünün arkasından kötü konuşulmaz diyorduk ya..öyle mi gerçekten? Yani aslında kötü konuşmama sebebimiz ne olabilir? Evet dilimiz varmaz da niye varmaz düşündünüz mü hiç? Çünkü o kişiye haksızlık ettiğimiz anların bir derlemesi döner kafamızın içinde di mi? O şu an yokken ve bir daha telafi edemeyeceğimiz birçok hatayla beraber bizi ardında bırakmışken ondan özür bile dileyemeyecekken daha fazlasına vicdanımız izin vermez. Evet belki onun hataları da zihnimizi kemirir durur 'ama' deriz 'o da bunları bunları yapmıştı'. Dışarı çıkmaz bu düşünceler ancak kafamızın içinde yankılanır durur çünkü vicdan... vicdan. İşte bu karmaşayı Luc'un yengesinde okuruz. Ah o yengeler ah...
Kitap çok gerçek bir kitaptı benim için. Hatta Allah'ın Fransızı bunları nereden biliyor? Nasıl bu kadar benzer hayatlar yaşıyoruz diye de sorgulattı bana kitap. Bunlar bizim kaygılarımız, bizim acılarımız değil miydi? Değilmiş. Genel olarak beğendiğim bir kitap oldu. Özellikle baba figürünün oğluna karşı düşünce ve hislerini okuduğumuz iki kısım vardı. Altını çizmelere doyamadım. Puanı yüksek verme sebeplerimin başını çekiyor o iki kısım. Okuyun yahu daha ne diyeyim işte!
Esenlikler dilerim efendim. Keyifli ve bol okumalar hepimize. En çok da bana.
··
49 Gösterim
2 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
