Başta sadece sürükleyici bir gerilim romanı okuyacağımı düşünmüştüm ama hikâye ilerledikçe kendimi olayların içinde buldum. En çok hoşuma giden şey, gerilimin yalnızca adada yaşananlardan değil, karakterlerin birbirlerine duyduğu güvenin yavaş yavaş yok olmasından kaynaklanmasıydı. Her bölümde fikirlerim değişti; güvendiğim karakterlerden şüphe etmeye, şüphe ettiklerimi anlamaya başladım. Ruth Ware atmosfer kurma konusunda yine çok başarılı bir iş çıkarmış. Özellikle adadaki çaresizlik hissi ve belirsizlik duygusu bana fazlasıyla geçti. Merak unsurunu son sayfalara kadar canlı tutan, karakterleriyle de düşündüren ve okurken sık sık “ben olsam ne yapardım?” sorusunu sorduran bir kitaptı.