Bazı Kapılar Dünyalar Değil, İnsanın Kendisine Açılır
Murakami ile ilk tanışmam Sahilde Kafka ile olduğu için çok mutluyum.
Bu kitapta beni etkileyen şey, olayların mantıklı bir şekilde açıklanması değildi. Tam tersine; rüyalarla gerçeğin birbirine karışması, karakterler arasındaki görünmez bağlar, açıklanamayan olaylar ve her şeyin bir sembol gibi hissettirmesiydi.
Konuşan kediler, gökten yağan balıklar, paralel gerçeklikler ve metafizik kapılar... Bunların hiçbiri bana fantastik bir roman okuyormuşum hissi vermedi. Sanki karakterlerin bilinçaltında dolaşıyormuşum gibi hissettim.
Roman boyunca en çok Saeki Hanım ve Oşima karakterlerinden etkilendim. Özellikle Saeki Hanım, geçmişte yaşadığı bir anının içinde yaşamaya devam eden, hüzünlü ama çok güçlü bir karakterdi. Kitabı bitirdikten sonra bile zihnimde en çok yer eden kişi o oldu. Oşima ise bilgeliği, sakinliği ve edebiyatla kurduğu bağ sayesinde romanın en özel karakterlerinden biriydi.
Kafka, Nakata ve Hoşino karakterleri bile ayrı ayrı öyle güzel tatlar bıraktı ki bende aslında. Kafka çekçe karga demekmiş. Bunu hikaye içerisinde defalarca görmek çok hoştu.
Nakata'nın ise aslında toplumun çok dışında kalan ama dünya ile bağlantısını bir şekilde kurabilen bir karakter olması etkileyiciydi.
Müzik, edebiyat, felsefe ve psikoloji kitap boyunca yalnızca birer tema değil; hikâyenin ruhunu oluşturan unsurlar gibiydi. Bazı sayfalarda bir roman değil de uzun bir düşünce yolculuğu okuyormuşum hissine kapıldım.
Sahilde Kafka, bana göre cevaplardan çok sorular bırakan bir kitap. Bittiğinde her şeyi anlamış hissetmedim ama birçok şeyi hissetmiş hissettim. Belki de Murakami'nin asıl amacı buydu.
Bazı kitaplar okunur ve unutulur. Bazıları ise bittikten sonra insanın içinde yaşamaya devam eder. Sahilde Kafka benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.
Şiddetle tavsiye edilir. Herkese şimdiden keyifli okumalar.
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.