Kitap aslında kötü arkadaşlar üzerine değil, değişen arkadaşlıklar üzerine. Yazar arkadaşlığı ahlaki kategorilere ayırmıyor; “iyi arkadaş / kötü arkadaş” demek yerine hayatların değiştiğini, insanların değiştiğini, şehirlerin, sorumlulukların, önceliklerin değiştiğini ve arkadaşlıkların da bununla birlikte dönüştüğünü söylüyor. Kimisi bu değişime ayak uyduruyor, kimisi uyduramıyor.
Özellikle yazarın kendi arkadaşlık deneyimlerini bu kadar şeffaf şekilde anlatması, kişisel bir yerden konuşması bana samimi geldi.
Ama sanırım benim beklentim biraz farklıydı. Alt başlığında “kadın arkadaşlığının yüzyılı” gibi bir vaat görünce daha tarihsel, daha teorik, belki arkadaşlığın dönüşümünü kültürel ve toplumsal olarak da tartışan bir metin bekledim. O yüzden yer yer “biraz daha derine mi inseydik” hissi oluştu. Yani eğer alt başlığa bakarak sosyolojik ve kültürel bir inceleme metni bekliyorsanız öyle değil.
Diğer bir eleştirim, değişimi bu kadar merkeze alınca bazen gerçek kötülük görünmezleşiyor gibi hissettim. Evet, bazı arkadaşlıklar sadece dönüşür ve biter. Ama bazen de insanlar gerçekten kötü davranır: küçümseyebilir, ihmal edebilir, rekabet edebilir, zarar verebilir. Her kopuş sadece uyumsuzluk değildir.
Yine de kitabın bıraktığı soru bence değerli: Bir arkadaşlığı bitiren şey gerçekten kötü olmak mı, yoksa artık aynı hayatın içinde yer bulamamak mı?
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.