Bazı kitaplar okunup rafa kaldırılır, bazıları ise sessizce insanın içine yerleşir. Muhabbet benim için ikinci türden bir kitap oldu.Mektupların arasına saklanmış duygular, pişmanlıklar, özlemler ve umutlar bana çok tanıdık geldi. Kendimi birinin mektuplarını değil de kalbini okuyormuşum gibi hissettim.Sayfalar ilerledikçe karakterlerle aramdaki mesafe yavaş yavaş kayboldu. Son sayfayı çevirdiğimde bir hikâyeyi değil, bir insanı geride bırakıyormuş gibi hissettim.
·
38 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.