Bazen bir romanı elinizden bırakamazsınız; bazen de bitirdikten sonra uzun süre zihninizden çıkaramazsınız. Kül ve Tohum, benim için ikinci gruba giren kitaplardan biri oldu.
Roman, terk edilmiş arazilere gizlice üretim yapan çevreci bir topluluğun hikâyesiyle başlıyor. Büyük bir heyelanın ardından ortaya çıkan yeni bir fırsat, grubun tüm dengelerini değiştiriyor. Bu noktadan sonra olaylar sadece bir arazi meselesi olmaktan çıkıyor; güven, güç, çıkar ilişkileri ve insan doğası üzerine kurulu etkileyici bir gerilime dönüşüyor.
Kitabın en beğendiğim yönü karakterleriydi. Hiçbiri tamamen iyi ya da tamamen kötü değil. Her biri kendi doğrularına inanıyor ve attığı adımları buna göre şekillendiriyor. Bu da okurken sürekli taraf değiştirmeme ve olaylara farklı açılardan bakmama neden oldu.
İlk sayfalarda temposu biraz ağır ilerlediği için sabır isteyen bir roman olduğunu söyleyebilirim. Ancak hikâye derinleştikçe merak duygusu giderek artıyor ve özellikle son bölümlerde kitap kendini kolayca okutuyor. Finali ise uzun süre düşündüren türden.
Çevre aktivizmi, kapitalizm, etik değerler ve insanın hırsı gibi konuları yalnızca yüzeysel şekilde işlemiyor; bunları karakterlerin seçimleri üzerinden sorgulatıyor. Bu yönüyle klasik bir gerilim romanından çok daha fazlasını sunuyor.
Herkesin seveceği bir kitap olduğunu söyleyemem. Özellikle aksiyonu ilk sayfadan bekleyen okurlar için yavaş kalabilir. Ama karakter odaklı, düşündüren ve katmanlı romanlardan hoşlanıyorsanız Kül ve Tohum kesinlikle şans vermeye değer.
Puanım: 4,5/5.
·
25 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.