aslında akıcı ve merak uyandırıcı bir kitap ben biraz uzun sürede okuyabildim başladıktan sonra çok ara verdim ancak vaktim olduğu an iki günde bitirdim. valgus'un hikaye anlatıcılığının yazılış şeklini çok sevdim. kitabın başında 'sevmek' üzerine bir kitap okuduğumu sanıyorken birden bambaşka bir yere gitti hikaye. oldukça sevdim aslında ama bir yandan da sert olduğunu düşündüm, karısını öldürme sebebini hikayeyi anlattığı anda hâla meşru ve haklı görüyor olması ve keza kendi kuruntularını büyüterek kıskançlık duygusunda boğuluşu, tüm bunları kendi savından bağımsız düşünebilse belki savına daha faydalı olacağı fikri vesaire düşündürttü beni açıkcası.
olay örgüsünden bağımsız kitabın ne anlattığına ilişkin tolstoy'un sonsözü beni daha çok şaşırttı galiba. yani bir başka hikaye gibi pozdnışev'in keskin bakış açısını okuyunca farklı oluyor ancak tolstoy'un anlatıcı gözünden değil daha ziyade pozdnışev'in düşüncesinden baktığı fikri enteresan geldi bana. ben anlatıcı sonda bir yorum yapar daha diyalog gibi ilerler ve pozdnışev'e yeni bir bakış kazandırır umuduyla okudum galiba sonuna kadar. beni şaşırttı biraz.
kısacası severek okudum.