Bizi biz yapan yaralarımızdır!..
Bazı kitaplar okunur, bazıları ise insanın içine yerleşir. Nietzsche Ağladığında benim için ikinci gruptaydı. Sayfalar ilerledikçe karakterlerin birbirini çözmeye çalıştığını sanırken, aslında kendi korkularımı, yalnızlığımı ve kaçtığım gerçekleri sorguladığımı fark ettim. En çok da şu düşünce zihnimde yankılandı: "İnsan gerçekten özgürlüğü mü ister, yoksa alıştığı acıyı mı? Çünkü özgürlük seçim yapmayı gerektirir; seçim ise sorumluluğu. Belki de çoğu zaman bizi zincirleyen şey kader değil, güvenli bulduğumuz korkularımızdır."
Belki de bizi biz yapan şey mutluluklarımız değil, vazgeçemediğimiz yaralarımızdır. Bu kitap, cevaplar vermekten çok doğru soruları sormayı öğretiyor. Ve bazen tek bir soru, onlarca cevaptan daha ağır geliyor.
·
22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.