Puan vermedi·517 syf.··Beğendi
···Okunma: 25 Aralık 2025 01:33 martin eden'i okurken, insanın en büyük mücadelesinin bazen hayatla değil, kendi içinde olduğunu düşündüm. kendini var edebilmek için verdiği emek, bilgiye olan tutkusu ve hiçbir şeye rağmen vazgeçmeyişi başlı başına etkileyiciydi. fakat roman ilerledikçe, insanın sadece hedeflerine ulaşmasının mutlu olmak için yeterli olmadığını acı bir şekilde gösteriyor. en çok da martin'in, uğruna savaştığı dünyanın tam ortasına geldiğinde kendini oraya ait hissedememesi dokundu bana. kitabı bitirdiğimde geriye büyük bir hayranlıktan çok, derin bir hüzün kaldı. bazı romanlar sadece okunur, bazıları ise insanın düşüncelerine uzun süre misafir olur. martin eden benim için ikinci türden bir kitaptı...