Yine su gibi akan, yormadan okunabilecek bir kitapla geldim.
“Normal” ve “anormal” olmanın nasıl belirlendiğini anlatıyor. Toplumun belirlediği kalıpların dışındaysan, normal biri değilsindir. Kitabın ana karakteri de toplumun kalıplarına girmeden kendine bir rutin oluşturmuş. Fakat bu rutin nedeniyle çok fazla soruya ve eleştiriye maruz kalınca, kendisi gibi “normal olmayan” biriyle anlaşarak toplumun kalıplarına uymaya çalışıyor. Ancak zamanla anlıyor ki, bu kalıpların içinde çok daha huzursuz olacak.
Anlatımının basitliği beni biraz sıktı. Konusu ilginç olsa da yüzeysel bir şekilde ele alınması, etkileyiciliğinin önüne geçmiş. Yine de ağır kitaplar okurken araya sıkıştırınca güzel gidiyor. Bir günde rahatça bitirdim. Minicik de olsa düşünmemi sağladı, kafamdaki sesleri bir süreliğine susturdu.
Modern Japon edebiyatı bu tarz kitaplarla dolu. Buna şükrediyorum doğrusu. Arada bir rahatlama hapı gibi iyi geliyorlar!