Çoğu insanın haritada yerini göstermekte güçlük çekeceği, Kırklareli ile karıştıracağı bir şehir Kırıkkale. Benim doğduğum büyüdüğüm şehir. Yazarımız da aynı şekilde doğmuş ve büyümüş. Ve bu şehirden kitap boyunca "kasaba" olarak bahsediyor. Tanıdık isimleri görmek unutulmanın bu ücra köşesine hapsedilmiş bir bozkır şehrine dair güzel hatıralar uyandırdı bende. Aynı şekilde katman katman genişleyen, bana insanlığımı, yaşanmışlıklarımı, bilhassa çocukluğumu ve insan olmanın hüzünlü ve kederli tarafını bana tekrar hatırlattı.
Bu sabah metroda giderken okuduğum hikaye özellikle ben de çakılı kaldı. Bu hikayenin başlığını ve dahi neyi anlattığını kesinlikle unutmam gerekiyor. Bu kitaptan bana kalan metroda geçirmiş olduğum yarım saatlik süre olmalı. Çünkü bazı anlar, özellikle kitabın eşlik ettiği bazı anlar, insanın ruhunda yumuşak meltemlerin tende kalışı gibi kalıveriyor.
İnsanda o kadar çok bağ var ki. Yan bağlar, çapraz bağlar, tendonlar.... İnsanın hareket etmek için de, kalakalmak için de bağlara muhtaç. Ve inanıyorum ki bu kitaptaki "bugün geçti mi" isimli hikaye ben de öyle kalakaldı işte.
·
57 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.