Hz Yusuf'un kıssasına benzetilse de aslında yatay düzlemde ciddi bir din eleştirisi yapmaktadır. Hikayeyi Tanrı katından yeryüzüne indiriyor ve aslında hiç de öyle anlatıldığı gibi hikayenin cennet gibi sonuçlanmayacağı bize gösteriyor.
Alt metinde sömürgeciliği ve köleliği ele alıyor.
Sömürgecinin diline karşı çıkıyor ve yer kendi dilinin kelimelerini kullanıyor.
Ve aslında Asya ve Afrika'da insanların birbirini sömürdüğünü ifade ediyor. Dinin buna yol açtığını ifade ediyor gibi..
Güçlü bir metinden söz etmek zor; çünkü yazar bizim taraf tutmamızı istemiyor,tarafsız bir şekilde bir portre çiziyor.
Edebi yönden zayıf da olsa Nobeli hak ediyor.