Aile hikayelerini her zaman sevdim. Güzel başladı aile içi hesaplaşmalar, yılların suskunlukları dile getirilemeyenler derken monolog verildiği kısımlar biraz okumayı yavaşlattı. .
Son bölümde ki son bölümün adı kitabın adını taşıyordu Boş Tabak orda düğümler çözüldü. Sakin,akıcı anlatımını yanısıra iç seslerin fazlalığı evin büyük kızı Zehranın her şeyi içine atması ve yine kendine konuşması beni üzdü. Hiç kimse bu kadar yalnız olmamalı.